Auteur: Gerie de Weerd (page 1 of 2)

Ont-luiken

Het is weer zover. 21 maart, de start van de lente! Na de lange wintermaanden, (dit jaar wel hééél toepasselijk) komt er dan weer wat moois naar boven. Na het donkere komt weer licht, nadat het leek alsof alles ‘dood’ was, ontkiemt er toch weer een prachtig plantje en laten de eerst bloemetjes hun kopjes weer zien. De sneeuwklokjes zijn er alweer even, de hazelaar en de wilg zijn ook alweer volop bezig (dat kunnen mensen die last hebben van hooikoorts vast en zeker beamen) en als je goed om je heen kijkt is de natuur alweer druk bezig en aan de gang..

Wij mensen hebben daar ook weer zin in. Lekker bezig gaan, hoesten als je moet hoesten, niezen, omdat er stuifmeel in je neus dwarrelt en gewoon met een winkelkarretje door een tuincentrum kunnen om viooltjes te kopen of andere mooie bolletjes voor in die nu nog wat saaie wintertuin… Of gewoon even door de eerste de beste winkel slenteren om Paasflauwekul te kopen. Paashazen, Kippetjes, eieren (die trouwens ook symbool staan voor iets wat er nog aankomt, iets wat gaat ontluiken, maar daarover later meer.. )

We willen eruit, we willen naar buiten, we willen verbinden en bovenal (denk ik) willen we weer VRIJ zijn. Vrij als de vogels die nu al door de lucht scheren en ontluiken net als de meest prachtige bloemetjes die boven komen. (Let op; niet verder lezen als je C. ook beu bent, dan sla je dit volgende stukje gewoon even over.. : We zijn het zat om binnen te zitten, achter glas. In glas, voor glas, tussen glas. Alles is koud en soms ook nog zwart: laptop, muis, beeldscherm. We zijn de raampjes wel beu en willen naar buiten, daar waar de vogeltjes fluiten! Daar waar de zon ons verwarmd, daar waar je lekker een bakkie kunt doen op een terrasje of kunt picknicken in een park… )

Als ik zelf denk aan de lente, begint het meteen te kriebelen… Dan maak ik plannen voor onze (moes)tuin, dan wil ik met de bezem door het huis. Dan heb ik zin om ’s middags een kopje thee of koffie te drinken buiten, gewoon omdat het kan. Na de ‘energy-saving-modus’ van de winter, komt in de lente de tijd om te knallen, te ontspruiten en te ontluiken. Misschien wel heel letterlijk ONT-Luiken.. Weg met dat verstoppertje spelen in ons eigen huis, lekker naar buiten, de buitenwereld in. (Als je social media open doet, is dit ook ongeveer de samenvatting van alle meningen die daarop staan.. Alsjeblieft.. Waneer mogen we weer?!?!

Als je de betekenis van ontluiken opzoekt, kom je op het volgende:
Ontkiemen, Opbloeien, Openbloeien, Openen, Opengaan, Opluiken, Spruiten, Uitkomen, Zich ontsluiten & Zich ontwikkelen. Iets dat net begonnen is, iets dat groter en mooier wordt (bijv. een ontluikende liefde..) Mooi hè?

Bijzonder hè? In mijn ogen is dat nou precies waar we allemaal ontzettende behoefte hebben momenteel! Uit je schulpje komen en weer tevoorschijn schieten! Verbinden met elkaar en weer op zoek gaan naar elkaar, elkaar echt ont-moeten in plaats van dat eeuwige videobellen via Zoom, Facetime of Teams. We hopen natuurlijk met z’n allen dat dat ook heel gauw weer kan en mag… Zelf probeer ik niet zozeer mijn hoop op derden te vestigen, maar ga ik op zoek naar dingen die ik zelf Buiten kan gaan doen.

Plannen maken, erop uit gaan kan namelijk ook heel dichtbij huis. Maak eens een simpele schets en bedenk wat voor moois jij zou willen zaaien in het strookje naast jouw keuken- of woonkamerraam. Welke prachtige bloemen of planten krijgen daar een plek? Er zijn goede sites te vinden voor het bestellen van deze pracht en praal en ook een tuincentrum op de hoek heeft vast op de één of andere manier ingespeeld op deze maatregelen met een ophaalloket of iets in die geest.

Afgelopen week ging ik met een vriendin kijken bij een schaapskooi, iets waar ik zelf niet zo gauw op zou komen, om te kijken naar de pasgeboren nieuwe familieleden van de kudde. In allerlei bonte kleuren, lagen al die bolletjes schapenwol daar lekker te kauwen en te mekkeren. Ze verwachten niks, ze vinden het best, zolang ze maar op tijd hun natje en hun droogje hebben. En oké, ze vinden het fijn om dichtbij elkaar te zijn, dus wat dat betreft zijn wij niks anders!

Ik wil je uitnodigen, om na die lange maanden van opsluiting, jezelf weer wat ruimte te gunnen door naar buiten te gaan en uit die vier muren te stappen..

We kunnen onze hoop vestigen op de politiek, die alles zou moeten redden en hervormen, maar je kunt ook die hoop bij jouzelf zoeken.. In jouw achtertuin een schep in de grond zetten en van heel dichtbij op zoek gaan naar wat voor moois er toch nog is, in deze gekke, maar toch ook wel weer interessante wereld!

Kortom: Leve de Lente!
Ik wens je veel mooie ont-luikende momenten toe en veel zonnestralen op uw of jouw pad!

Met vriendelijke groet,
Gerie de Weerd-de Boer.

PS. Over ontluikende ideeën gesproken, wie weet volgt er binnenkort weer een Tree Therapie Workshop!!

Lock – down, locked in of Lay down?

Steeds vaker horen we vanuit eigenlijk alle windrichtingen protesten tegen de huidige besluiten rondom Covid en Corona. Zelf was ik ervan overtuigd dat het zo’n vaart niet lopen zou en dat er hoogstwaarschijnlijk geen nieuwe Lock Down meer kwam en dat we zelfs langzaam uit deze pandemie zouden kruipen. Ik had er zelfs na mijn verlof in oktober een workshop aan gewijd, maar helaas, niets was minder waar. Er is in die zin nog weinig veranderd en we zitten nog steeds met z’n allen in hetzelfde als zeg maar, ruim driekwart jaar geleden. Of ik er nog hetzelfde in sta? Of ik nog steeds geen nieuws kijk of aantallen volg. Nou, eigenlijk wel. Maar ik heb ook een nieuwe manier gevonden om hiermee om te gaan…

We zijn nog maar een paar dagen af van de start van de winterperiode: 21 december. Hopelijk dit keer met sneeuw, maar dat zullen we af moeten wachten. Wat al wel ingetreden is, eigenlijk in de Herfst al, is de tijd van verzamelen, gereedmaken en naar binnen keren voor de koudere periode van de Herfst en daarna de Winter. Dit doen egeltjes en eekhoorns, maar ook wij mensen zijn logischerwijs (afhankelijk van je beroep) tijdens deze maanden meer op onszelf aangewezen en meer naar binnen gekeerd. Letterlijk en figuurlijk. De winter is de tijd van stilstaan. Van jezelf de rust gunnen en geven. Het was echt een bizar jaar. Laat het allemaal maar even bezinken. Laat het rusten en sta maar even stil. Stil bij jouzelf. Stil bij jouw omgeving. Wat is er wel niet allemaal gebeurd? Wat was fijn? Wat heeft je geraakt? Waar werd je stil van? Waar kon je de tijd voor nemen?

Het was dan ook niet verbazingwekkend, dat toen de eerste Kerstachtige prulletjes en versieringen in de winkel kwamen te liggen, Nederlanders massaal inkopen deden om hun huisje op te leuken, op te knappen en gezellig te maken Misschien was 2020 wel het jaar van de klusjes, van de opknappers en het opleuken. (Of juist ongeneerd lang in je pyjama lopen!) Buitenshuis hoefden we het niet (op) te zoeken, dus daarom de focus meer op de huiselijke haard en diens bewoners.

We kunnen er van alles over vinden, maar eerlijk is eerlijk. Het was een bijzonder jaar.. Mannen lieten hun baarden staan, vrouwen pakten fröbelachtige hobby’s op en er werden gigantisch veel gezelschapsspelletjes verkocht. (Toen dat nog mocht, uche). Ja, terugkijkend was het een heel bijzonder jaar. Voor mij persoonlijk omdat we gezinsuitbreiding kregen, maar ook op professioneel vlak voelde het bij tijd en wijlen als een enorme achtbaan. Zoals wellicht bekend sta ik met één been in de onderwijswereld en met het andere been in hulpverlenersland en beide werden enorm geraakt. Het onderwijs lag vanaf half maart tot mei stil en werd toen zachtjes aan weer opgestart, terwijl mijn verlof toen in ging. Beeldende therapie heb ik een tijd lang alleen via het alom bekende beeld-bellen gedaan en inmiddels zijn we weer in een dergelijke situatie beland met z’n allen…

De kinderen weer een hele tijd thuis, geen Kerstfilm kijken in je pyjama op de laatste dag voordat de vakantie begint, misschien wel geen Kerstontbijt; de kalkoen eten met het eigen gezin en aanhang kun je ook wel uit je hoofd zetten.. En dan dat vuurwerk ook nog. Het zit er dit jaar eventjes niet meer in, HELAAS! En toch. Probeer ik mijzelf uit te dagen om positief te blijven. Alles wat voorheen zo normaal was en waar je nu zo naar hunkert (een kopje koffie bij het café op de hoek, een stedentrip gewoon, omdat het kan, de zomervakantie bestemming uitzoeken… Naar de bios of een goed boek uitzoeken in de bibliotheek..) is ineens 100 x zo bijzonder als voorheen, omdat het nu even niet mag/kan. (Denk niet aan een roze oh, oeps, olifant!).

Met deze laatste blog van 2020 wil ik je vragen en uitdagen om toch (nog maar weer eens) creatief te zijn en te zoeken naar mogelijkheden om toch te kunnen ontspannen. Zelf kwam ik in de bibliotheek per ongeluk een prachtig boek tegen, waarin ik mijzelf letterlijk en figuurlijk even helemaal in kon verliezen en zomaar ineens tot half 2 aan het lezen was, oeps. Mede mogelijk gemaakt door dit boek, kon ik ‘reizen’ naar een andere wereld. Een goede film, of mooie muziek, biedt je dezelfde mogelijkheid om te kunnen reizen. Helemaal gratis en Corona-proof… Ik raad je aan om dit ook eens te proberen 😊. (Je kunt toch nergens ander heen, haha 😉) Wie weet heeft de buurvrouw nog een goed boek te leen of is er een mooie serie op tv…

Ben je sikkeneurig omdat jouw vakantieplannen in het water vielen? Ik leef met je mee! Want het reizigersbloed begon bij mij ook harder te kloppen toen de getallen daalden en even zeiden we tegen elkaar, wie weet.. in de Herfst.. Maar helaas.. Nu kun je daarover mopperen, vloeken, schelden of een petitie of iets opzetten, maar wat ook een optie zou kunnen zijn is om die vakantiefoto’s van jaren terug eens (digitaal of in het echt) in te gaan plakken.

Of eindelijk die prachtige foto op een doek af te laten drukken of om die kaart aan jouw oma te schrijven om te laten weten dat je aan haar denkt. Of om je zus/buurvrouw/oom/tante/broer/neef/nicht te bedanken voor wie hij of zij is…

Geef jezelf (of een ander) gerust een cadeautje deze Kerst(vakantie).

(een mooi boek, mooie film, tijdschrift een puzzel, iets voor jouw hobby..)

We hebben, wellicht met enig spijbelen, ons beste beentje voorgezet dit jaar en met z’n allen geprobeerd om Corona wat onder de duim te krijgen. Ook al geloofden we er heilig in, ook al geloofden we er niet in en hielden we er wat samenzweringstheorieën op na.. We deden met elkaar ons best om er zo goed mogelijk aan te denken voor onze medemens (eh, ofzo).

En daar, mogen we stiekem best een beetje trots op zijn!! 😊

En ben je het nou echt allemaal hartstikke zat?! Ben je Boos, Gefrustreerd en Woedend.. Kun je die kerstboom wel door het raam gooien? Omdat je alwéér thuis moet werken..

Pak dan een dikke jas, een paar stevige schoenen en zoek de neefjes en nichtjes van jouw kerstboom eens op (in het bos). Stampvoet (en eventueel schreeuw) er maar eens even flink op los. Want van al dat thuiszitten, wordt je soms best gefrustreerd..

Heb je daar geen zin in? Een krant verscheuren, hout hakken voor de kachel (wel voorzichtig!) of gewoon onnozel met een balpen krassen op een wit vel wil ook nog weleens helpen. Kleuren voor volwassenen, breien, met de bezem door de kelder of de zolder, haken, voetballen met je zoon of dochter.. Laat je maar lekker gaan!

Hoe je je ook voelt, ik wens je vanuit mijn thuis-blijf-huis een onvergetelijke Kerst en de Allerbeste wensen voor het nieuwe jaar dat voor ons ligt!

Durf te Dromen en Laat je vooral niet Gek maken!

Hartelijke groet,
Gerie de Weerd-de Boer.

NB. Waar de titel nou eigenlijk op slaat?
Ik heb me er maar bij neergelegd 😉 Lay down… 😊

Want als je goed oplet.. zijn er nog best een heleboel dingen waar je wel blij van kunt worden! (zie foto hieronder)

Fijne Kerstvakantie!

The Tree Therapie.
Praktijk voor Beeldende Therapie, Onderwijs en Meer…

Week van de Vaktherapie 2020

Ook dit jaar doet The Tree Therapie mee aan de week van de vaktherapie. Van maandag 9 t/m zondag 15 november is er allerlei aanbod op het gebied van vaktherapie (Drama, Dans, Muziek, Spel of in mijn geval Beeldende Therapie, zie ook: www.weekvandevaktherapie.nl ).

Op woensdag 11 november 2020 kun je kennis komen maken met The Tree Therapie. Praktijk voor Beeldende Therapie, Onderwijs en Meer, gevestigd aan de raatakkers (nr. 38) te Fluitenberg.

Ik hoop u of jou uiteraard echt te mogen ontmoeten in mijn praktijk aan huis, maar mochten de regels weer aangescherpt worden, dan lukt het vast om elkaar digitaal te ontmoeten en zal ik een korte virtuele rondleiding in mijn praktijkruimte verzorgen. Omdat ik mij uiteraard aan de maatregelen wil houden is het handig om vooraf even op te geven wanneer u of jij van plan bent om langs te komen. Dan maken we een afspraak voor een tijdstip. Dit kan ieder half uur vanaf 10 uur ’s middags tot 17.00 uur. Bent u verhindert? Dan is het ook mogelijk om op een later tijdstip een afspraak te maken om kennis te maken.

Voor wie?
– (Jonge) mensen die nieuwsgierig zijn naar Beeldende Therapie,
– Ouders en/of verzorgers met een vraag voor hun kind of jongere,
– Interne begeleiders van basisscholen,
– Praktijkondersteuners, bijv. POH GGZ of POH Jeugd,
– medewerkers CJG,
– Collega hulpverleners,
– Overige belangstellenden..

Kortom, wees welkom bij The Tree Therapie!

Met vriendelijke groet,
Gerie de Weerd-de Boer

telefoon: 0621362497
e-mail: thetreetherapie@outlook.com

Meer informatie over wat ik doe?
www.thetreetherapie.nl

Najaarsworkshop: Life as we know it

Workshop
Over het leven ‘na’ de crisis… (Er vanuit gaande dat het einde in zicht is). Wat heeft dit deze bizarre periode jou gebracht? Wat kwam je tegen? Wie kwam je tegen? (Jezelf??)

Wil jij ook op zoek gaan naar wat C.. jou gebracht heeft?

Of juist op zoek gaan naar datgene wat nog ligt te verstoffen in jouw boekenkast of op jouw zolder?*

Doe dan mee 😊
En geef je op via de app (0621362497) of via de mail (thetreetherapie@outlook.com) , zodat we naar een geschikte datum kunnen zoeken in oktober!

In overleg is een ochtend of namiddag ook mogelijk.

(* zie voor meer info ook het Treeblog)

Tot ziens bij The Tree Therapie
Praktijk voor Beeldende Therapie, Onderwijs en Meer

Back to normal ? Life after C…..

Niemand zal ontkennen dat deze tijd van Corona een bijzondere periode (geweest) is. Er zijn mensen opgebloeid, nieuwe ideeën hebben zich ontvouwd, nieuwe initiatieven zijn ontplooid en nog veel meer moois, maar er was ook bittere eenzaamheid en wanhoop. Vandaag de dag ontstaat er steeds meer onvrede over de naleving van de corona regels en eigenlijk.. Zijn we wel weer toe aan het ‘normale’ leven.

Voor mijzelf viel deze periode precies samen met mijn zwangerschapsverlof. Of eigenlijk nog iets daarvoor, op de dag dat de deuren van de scholen eindelijk weer volledig opengingen, ging mijn deur juist dicht, omdat mijn verlof begon. Een beetje gek, maar stiekem toch ook eigenlijk wel prettig. In verwachting zijn was namelijk naast heel fijn ook af en toe wel spannend, omdat niemand eigenlijk echt goed wist hoe het nou voor een ongeboren kindje zou zijn of voor een zwangere moeder.

Begin juni ben ik bevallen van een gezonde dochter en inmiddels dient het einde van mijn verlof zich alweer aan. De tijd vliegt, ook al leek deze soms tergend langzaam vooruit te gaan (vooral op de momenten dat we aan het wachten waren op een versoepeling van de richtlijnen). Pas als ik naar mijn dochter kijk, besef ik dat we alweer bijna 3 maand verder zijn en zelfs bijna 5 maand verder dan de start van deze wereldwijde rollercoaster.

een vlinder (hier met pop) staat vaak symbool voor een veranderingsproces

Zoals in het vorige blog ook beschreven is, heb ik zelf al vrij snel besloten om uit mijn stoeltje van deze achtbaan te stappen. Ik hoefde niet vooraan te zitten om te horen wat er gezegd werd als er gesproken werd over nieuwe IC-gevallen of nieuwe besmettingen en ik zal eerlijk toegeven dat ik deze tactiek nog steeds toepas.

Net zoals een zwangerschap een heel proces is, is de uitbraak van dit virus ongetwijfeld voor veel mensen een eye-opener geweest. Voor mijzelf een inspiratiebron en voor u of jou misschien ook wel. De tijd leek letterlijk even stil te staan en onze wereld werd niet veel groter dan die van ons eigen huis… Onze woonkamer, ons appartement of ons tijdelijk thuis gefabriceerde kantoorkamertje..

Wat kwam je tegen? Wie kwam je tegen? Wat heb je misschien wel weggedaan? (Landelijk hebben tweedehandswinkels volgens mij nog nooit zoveel afgedankt materiaal ontvangen) Heb je ook iets teruggevonden, waarvan je de waarde nooit ingeschat hebt en wat je nu misschien wel mag oppoetsen? Wat heeft dit gekke virus jou gebracht?

Allemaal vragen om tijdens het mistroostige weer van de laatste dagen voor jouzelf over na te denken… Nog een paar:

Wie ben ik? En waar ben ik eigenlijk mee bezig?
Doe ik wel het werk waar ik gelukkig van word?
Ben ik het juiste pad in geslagen?

Afgelopen vakantie bezochten we een vlindertuin, waar we alle fasen van de metamorfose konden zien

Als ik dit zo voor mijzelf eens na ga, merk ik al gauw dat ik één ‘wens’ nog niet vervuld heb, waarover ik ook tijdens het backpacken (in 2013/2014) weleens geschreven heb. Mijn koers zal dan ook zijn, om dit dit najaar op te pakken. (Daarover hopelijk later meer 😊)

Voor nu brengt mij dit vooral inspiratie voor een nieuwe workshop dit najaar. En vanwege C… heb ik naast mijzelf maar voor 3 workshop deelnemers plek in mijn praktijk. (Bij veel interesse zal ik daar in november een moment aan toevoegen)

Lijkt jou dit wat?

Wil jij ook op zoek gaan naar wat C.. jou gebracht heeft? Of juist op zoek gaan naar datgene wat nog ligt te verstoffen in jouw boekenkast of op jouw zolder? Doe dan mee 😊

Geef je dan op via de app of mail, zodat we naar een geschikte datum kunnen zoeken in de maand oktober*.

Een hele mooie nazomer toegewenst!

Hartelijke groeten,
Gerie de Weerd-de Boer

van The Tree Therapie

*Deze maand werd vroeger ook wel de aarzelmaand genoemd, haha.
Maar… Aarzel niet, geef je op!

Beneath a Tree (for a while..)

Afgelopen zondag was het Moederdag. Voor mij en voor ons als het goed is de laatste in deze gezinssamenstelling. Vanaf half juni verwachten wij ons tweede kindje en daarmee was deze Moederdag extra speciaal: mijn verlof ging namelijk officieel in. Deze zomer geniet ik dus (onder een spreekwoordelijke boom) van mijn verlof en ons nieuwe gezinslid.

Vanaf oktober verwacht ik mijn werkzaamheden qua invalwerk op scholen weer te hervatten en de deuren van mijn praktijk The Tree Therapie weer open te kunnen zetten. Deze zomer zal ik weinig achter de pc te vinden zijn, maar vanaf september zal ik mijn mail weer in de gaten houden.

Heb je een vraag wat betreft Onderwijs, Beeldende Therapie of Meer (een idee voor een leuke workshop of lezing) stuur dan een mailtje naar thetreetherapie@outlook.com

Rest mij nog om u of jou een goede zomer te wensen!

Hartelijke groet,
Gerie de Weerd-de Boer

Keep your head up… (and look down)

We leven in een bijzondere periode… Dat kan niemand ontkennen, vorig jaar maakten we nog grapjes over onze Oosterse medemens, dat ze dan ook maar vaker schoon moesten maken en niet van die rare dingen moesten eten, maar inmiddels zit iedereen, waar ook ter wereld, min of meer in hetzelfde schuitje. We moeten binnen blijven, hebben weinig echt sociaal contact en moeten ons houden aan regels die ons van buitenaf opgelegd worden, voor de gezondheid van iedereen. En het gekke is: Je hebt nog nooit zo verlangd naar een lekker kopje koffie bij een restaurantje of een zorgeloos moment in de bieb of het trekken van een baantje in het zwembad of (in mijn geval) de gezelligheid en het rumoer van een schoolklas vol kinderen. Straten zijn leeg en iedereen zoekt de veiligheid op van zijn of haar eigen huis.

Daarbinnen vindt er zich een soort herschikking plaats. Vaders die soms meer dan 40 uur van huis zijn, werken in één keer thuis. Alle sport- en andere clubs van kinderen zijn gesloten en (ik neem aan) veel moeders nemen de rol van juf tijdelijk op zich. Work-a-holics zien ineens klusjes die al jarenlang in de hoeken van huizen verscholen zitten en bekijken zaken met een totaal andere blik. Kinderen krijgen digitaal les, maar mama moet toch de dag wat aan elkaar zien te breien…

De overheid doet zijn stinkende best om alles in goede banen te leiden en om de zoveel uur ontvangen we weer een update over het één of over het ander. Als ik voor mijzelf spreek, houd ik mij op de hoogte van de belangrijkste highlights en laat ik de rest aan mij voorbij gaan. Passend bij mijn eigen levensfase (ik ben bijna 30 weken in verwachting op het moment van schrijven), maar ook passend bij de lente en de huidige situatie, probeer ik meer naar binnen gericht te zijn en daar te zoeken naar rust en kalmte in deze ‘chaotische’ periode. Zoekend naar mijn roots, wortels en houvast in deze bizarre tijd.

Ik probeer me letterlijk en figuurlijk te voeden met wat mij door deze tijd heen helpt. Ik probeer veel vers en ‘gezond’ te eten, maar zorg daarnaast ook voor het afschermen van berichten waar ik nu gewoonweg niks mee kan. Naast mijn werk als juf en therapeut volg ik namelijk een kruidenstudie vanuit de TCM (traditionele Chinese Geneeskunde), die aannemen dat jouw lijf niet alleen voeding moet verteren, maar ook alle prikkels die van buitenaf komen. Slecht nieuws, angstaanjagende berichten, paniekverhalen.. Noem maar op.

Je herkent misschien wel dat sommige zaken nog lang in je hoofd rond kunnen blijven spoken.. Ik zoek dit daarom bewust niet op. Helemaal nu niet. Ik probeer nuchter te blijven en ‘voed’ me met zaken die me energie geven. Zo geniet ik van het spelen met mijn oudste zoon, maak ik klusjes af waar ik al in geen tijden aan toe kwam en schep ik orde in ons huis door op te ruimen en afscheid te nemen van zaken waar ik niet langer iets aan heb. Zo bracht ik deze week een zak met spullen naar een kringloopwinkel in de buurt en dat gaf zo’n verlichting! 😊 Wonderlijk.. (En dan vraag ik me uiteraard gelijk af waarom ik dat niet eerder gedaan heb, haha).

Passend bij de lente dus. Opruimen en herschikken… Zowel in huis als daarbuiten. Manlief heeft de tuin klaar gemaakt, zodat we nu kunnen zaaien en straks kunnen oogsten. Vanuit jouw eigen rust en basis, planten voor de toekomst… In plaats van gericht zijn op de buitenwereld en daar alle heil en zegen van verwachten. Focus op jouzelf, op jouw binnenste. Wat heb jij jezelf te vertellen? Wringt de schoen? Is er iets wat in deze stilte jouw aandacht vraagt? Ben je op de goede weg? Of bedenk je je nu pas, in deze tijdelijke impasse, deze stilte, dat je je op een verkeerd pad bevindt?

Ik zal eerlijk bekennen dat er dagen zijn waarbij het mij af en toe even teveel wordt. Dan heb ik per ongeluk toch te lang de radio aan gehad of iemand gesproken en schiet ik in de paniek en in de angst (en dus in mijn hoofd). Als deze angst weer weggeëbt is, realiseer ik mij, dat ik mijzelf hier niet mee help. Natuurlijk zijn het rare tijden en mag je je zorgen maken om bepaalde dingen.. En toch help je jezelf meer, door ‘uit je hoofd’ te gaan en gewoon simpele dingen te gaan doen. Schoonmaken, opruimen, uitzoeken, losse eindjes afmaken, de boekhouding voor mijn part.. 😉 We kunnen allerlei spookdingen bedenken: Wat als dit, wat als dat.. maar uiteindelijk hebben we er toch geen invloed op. Je kunt je beste best doen, maar als het virus bekenden treft, dan is dat zo. Hoe triest ook.

Naast alle angst en paniekberichten gaan er ook heel veel mooie dingen de ronde. Berichten over de ontluikende lente, over wat deze periode voor jou betekenen kan, als je stil durft te worden en durft te luisteren naar wat jij al tijden lang negeert.. Is het nu tijd om een andere weg in te slaan? Wat vraagt nu aandacht? Is er nog iets wat opgeruimd mag worden?

Een handjevol tips wil ik graag met jullie delen:

Wees dankbaar (ook nu zijn er genoeg mooie dingen, let maar eens op)
Lach (zet een flauwe serie op, zoek een leuke cabaretier)
Ga lekker wandelen, fietsen, hardlopen…
Eet lekker (en gezond, je hebt nu waarschijnlijk meer tijd om echt te koken of iets te bakken..)
Wees eerlijk (je kunt je nu immers niet meer achter je ‘werk’ verschuilen; hoe gaat het met je? Ga het gesprek aan met jezelf, met voor jou belangrijke anderen..)
Lees! (dat boek of tijdschrift dat al maanden in de kast ligt)
Luister (naar mooie, positieve muziek, naar Jezelf!, naar de lentevogels..)
Geniet van de kleine dingen in het leven (waar je normaal gesproken aan voorbij gaat in de waan van alledag)
Zing (keihard mee met muziek waar je vrolijk van wordt; ook nog eens goed voor jouw longen en daarmee jouw weerstand)
en heb Vertrouwen (dat over een poosje alles weer min of meer op z’n pootjes terecht zal komen… 😊)

Daarnaast zijn er dus genoeg mensen die prachtige dingen geschreven hebben. Zelf pik ik eruit wat ik nodig heb of kies ik ervoor om het gewoon even niet te lezen en niet te weten. Het houdt mij rustig en ‘op de grond’, om het zo maar even te zeggen. Als ik teveel lees en teveel meekrijg ga ik alleen maar in mijn hoofd zitten en dan kom ik tot niets.. Wat betreft mijn invalwerk en mijn praktijk ligt het werk, op wat regelwerk na, nu een beetje stil. In deze stilte krijg ik de ruimte voor andere zaken. Net zoals wij allemaal door deze veranderende omstandigheden de mogelijkheid krijgen om ons op andere zaken te richten.

Ik wens u en jou veel EIGEN-wijsheid in de aankomende periode. Gebruik je verstand, wees nuchter en luister naar jouw eigen waarheid in zaken. Verwacht niet alles van de ander, juist in deze periode. Bedenk wat nu en op dit moment voor JOU wenselijk en goed is.

Kijk omhoog, naar de zon, voel haar warme stralen en geniet ervan! En.. kijk naar beneden.. Wonderlijk wat er allemaal alweer groeit, zonder dat we er erg in hebben. In één van de vele berichten ie ik tegenkwam stond:

De wereld staat stil, maar de aarde draait gewoon door..

En zo is het!

Hartelijke groet,
vanonder een spreekwoordelijke eikenboom,
Gerie de Weerd-de Boer, van The Tree Therapie.

Workshop: Dare to Dream…

Durf te Dromen!

Is dromen alleen iets voor ’s nachts? Of voor dagdromers? Of voor flierefluiters. Of voor… Ja, waarom eigenlijk niet voor jou?

Dromen hebben doorgaans een hele mooie boodschap. Goede voornemens zeggen soms een klein beetje over deze dromen.
Happy 2020, I wish… (vul zelf maar in)

Ja, wat wens je jezelf eigenlijk dit jaar? Wat voor dromen voor de toekomst heb je? Wat wou je als kind heel graag? En wat heb je ervoor nodig om dit te verwezenlijken!? Tijdens deze workshop gaan we dit samen met de andere deelnemers dit uitzoeken…

Opgave: thetreetherapie@outlook.com

PS: Weinig inspiratie voor Valentijn?
Geef deze workshop cadeau (kan ook aan jezelf!)
Voor 24,50 krijg je een inspirerende avond incl. koffie/thee, koek en materiaal. Tot ziens!

The Tree Therapie. Praktijk voor Beeldende Therapie, Onderwijs en Meer Leuke dingen, zoals deze workshop! 😊

Durf te dromen…

’s Nachts, als je eindelijk alle touwtjes van de alledaagse dingen los hebt gelaten, komen je dromen je vertellen waar je overdag geen tijd voor hebt en tijd voor maakt. Het is 2020 en we zijn alweer een mooi eindje op weg! Januari is alweer bijna halverwege en voordat je het weet is het februari. In deze blog wil ik stilstaan bij wat het nieuwe jaar ons te vertellen heeft, helemaal als we terugkijken naar vorig jaar en de doelen die we onszelf zouden willen stellen.

Lang geleden, oktober 2013, vertrok ik voor zo’n 7,5 maand Down Under. Met het zand tussen de tenen en de ‘flipflops’ bijna constant aan de voeten, bekeken we een prachtig land waar nu helaas veel bosbranden woeden. Met een hele wereld aan vrijheid voor ons en enkel de verplichtingen die we onszelf opgelegd hadden in de vorm van een lijstje met zaken die we bezichtigen wilden, borrelden er allerlei ideeën op terwijl ik met mijn voeten op het dashboard zat en mijn partner de kilometers aan de linkerkant van de stoffige, rode wegen reed, schreef ik in een simpel schriftje gekocht in een lokale supermarkt over de dromen die ik voor de toekomst had en de dingen die ik nog zou willen bewerkstelligen voordat ik bij wijze van met ‘pensioen’ zou gaan. In die immense vrijheid, bleven de ideeën maar stromen, doordat ik letterlijk en figuurlijk buiten de kaders leefde en woonde. We hadden een soort landroverachtige auto omgedoopt tot ons huis en parkeerden deze ’s nachts in the middle of nowhere als zijnde een overnachtingsplek. Daar, onder heel andere sterren dan hier in Nederland (Zuidelijk halfrond!), droomde ik er wat op los.

life is a journey

Nu hoeven we niet naar de andere kant van de wereld om naar onze dromen te luisteren, maar wat vaak wel helpt, is om een poosje ‘niks’ om handen te hebben. Nu hebben we uiteraard net de Kerstvakantie achter de rug en op een paar ‘verplichte’ Kerstdagen na, heb ik zelf weer ervaren wat deze ingekaderde, vrije tijd kan doen voor een mens. Verplicht niks doen en dus tijd hebben om op te ruimen, op te schonen en ruimte te maken voor nieuwe plannen en nieuwe dromen. Van een vriendin kreeg ik een soort boekje met daarin een aantal vragen over het oude jaar en een plan voor het nieuwe jaar. Met als eerste opdracht om te dromen. The sky is the limit. Wat zou ik nou echt graag willen dit jaar? Wat maakt me blij? Waar word ik echt gelukkig van? Naast een aantal zaken die al vast staan voor ons gezin, is het namelijk aan mijzelf om invulling te geven aan de 12 maanden die 2020 rijk is. Ik daag je uit om dit ook voor jouzelf te onderzoeken:

Wat vond je prettig afgelopen jaar? Wat heeft jou iets gebracht? Wat wil je beslist meenemen dit nieuwe jaar in? En wat wil je liever in 2019 achterlaten?

Nu heb ik het niet over de ‘New Year Resolutions’, de goede voornemens die vaak eind januari al vervlogen zijn. Maar de grotere, overkoepelende zaken die je jezelf zou willen gunnen dit jaar…

Stilstaan nemen koala’s wel heel letterlijk…

Misschien meer tijd om stil te kunnen staan. Tijd om te kunnen wandelen, zaken op orde te kunnen stellen, ‘leegtes’ in je agenda, om die overvolle dagen te kunnen compenseren. Days to un-wind, zouden de Engelsen zeggen… Voor iedereen zijn dit soort betekenisvolle activiteiten anders. De één heeft het nodig om een weekendje weg te gaan met z’n lief, de ander geniet van een dagje vissen met vrienden en weer een ander laadt op door gewoonweg tijd te maken om op zondagmiddag op de bank te kunnen ploffen met een heerlijk leesboek.

Valkuil van deze tijd is om ‘even te Netflixen’. Ik betrap mijzelf er ook wel op dat het leuk is om af en toe een filmpje op te zetten, maar merk ook dat het mij net zoveel voldoening geeft om gewoon wat te rommelen, iets te tekenen, te schrijven of op te ruimen. Nietszeggende dingen eigenlijk, maar ze dragen wel bij aan rustige gemoedstoestand. Iets wat ik mijzelf (vanuit dat boekwerkje) gun in 2020. Ik vond het een hele prettige ervaring, om door simpelweg op te schrijven wat ik belangrijk vind in het leven (en dus meer ruimte wil geven dit jaar) ik dit ook daadwerkelijk in een soort globale planning kon inplannen in 2020. Zo moeilijk hoeft het dus blijkbaar helemaal niet te zijn! 😊

Geef je dromen de ruimte, laat ze vliegen!

Hierop geïnspireerd bied ik in februari 2x de mogelijkheid om op woensdagavond (12 en 19) een workshop te volgen bij The Tree Therapie die gaat over onze (onbewuste) dromen voor onszelf, voor ons leven en voor dit nieuwe levensjaar.

Wat ik nog terugvond in de krabbels in mijn schriftje van Australië waren mijmeringen over wat je zou zeggen als je aan het einde van je leven terugkijkt.. ‘Jeetje, ik wou dat ik meer gewerkt had, meer geld verdiend zou hebben. Een grotere auto had gekocht’.
Of gaat het over heel andere zaken? Wou je dat je meer, vaker:……………………………………………………………………………………………………………………………………….……………………(vul zelf maar in wat dat voor jou zou zijn)

Ik denk dat het uiteindelijk over dat soort zaken en keuzes gaat in het leven. De echt betekenisvolle zaken. Waar wil jij jouw tijd aan besteden?! Op een servet in het vliegtuig stond de volgende quote, die hier mooi op aansluit:

Time flies, but your the captain!

Mocht je het leuk vinden, dan ben je van harte welkom om samen met mij en met een aantal andere workshopgenoten op zoek te gaan naar datgene, waar jouw hart sneller van gaat kloppen, waar jij stiekem ’s nachts van droomt en wat 2020 voor jou een mooier, kleurrijker en misschien wel avontuurlijker jaar kan laten worden! En dit is waarschijnlijk dichterbij dan je denkt, daarvoor hoef je niet (altijd) op reis te gaan, maar wel kan het handig zijn om stil te staan en tijd te maken. Tijd om te dromen!

Dare to Dream…

Hartelijke groeten,
Gerie de Weerd-de Boer

The Tree Therapie.
Praktijk voor Beeldende Therapie, Onderwijs en Meer leuke dingen!😊

PS. Afgelopen dagen die prachtige grote maan gezien?! Die schijnt ook invloed te hebben op jouw dromen!

(valt niet mee om een volle maan goed op de foto te krijgen, haha)

de beste wensen voor 2020 !

Het belooft een mooi jaar te worden! Afgelopen maanden heb ik te horen gekregen dat The Tree Therapie niet alleen een contract krijgt bij de gemeente Hoogeveen, De Wolden en Westerveld, maar ook in Meppel en Coevorden! En dat is natuurlijk super goed nieuws!

Concreet houdt dit in dat voor gezinnen of jongeren die via het Centrum voor Jeugd en Gezin een indicatie krijgen voor Beeldende Therapie (of een verwijzing van de huisarts) de therapie vergoedt kan worden! Uiteraard heb ik mij ook in 2020 bij de NFG, de RBCZ en de FVB aangesloten, waardoor ook de meeste zorgverzekeraars mijn therapieën vergoeden.

Daarnaast heb ik genoeg leuke ideeën om ook dit jaar weer workshops aan te bieden op het gebied van Taal en Beeld..
Dus, wie weet tot ziens?!

Voor nu in ieder geval de beste wensen voor het nieuwe jaar!

If life was a painting, just start!

Kleurige groet,
Gerie de Weerd-de Boer

« Oudere berichten