We leven in een bijzondere periode… Dat kan niemand ontkennen, vorig jaar maakten we nog grapjes over onze Oosterse medemens, dat ze dan ook maar vaker schoon moesten maken en niet van die rare dingen moesten eten, maar inmiddels zit iedereen, waar ook ter wereld, min of meer in hetzelfde schuitje. We moeten binnen blijven, hebben weinig echt sociaal contact en moeten ons houden aan regels die ons van buitenaf opgelegd worden, voor de gezondheid van iedereen. En het gekke is: Je hebt nog nooit zo verlangd naar een lekker kopje koffie bij een restaurantje of een zorgeloos moment in de bieb of het trekken van een baantje in het zwembad of (in mijn geval) de gezelligheid en het rumoer van een schoolklas vol kinderen. Straten zijn leeg en iedereen zoekt de veiligheid op van zijn of haar eigen huis.

Daarbinnen vindt er zich een soort herschikking plaats. Vaders die soms meer dan 40 uur van huis zijn, werken in één keer thuis. Alle sport- en andere clubs van kinderen zijn gesloten en (ik neem aan) veel moeders nemen de rol van juf tijdelijk op zich. Work-a-holics zien ineens klusjes die al jarenlang in de hoeken van huizen verscholen zitten en bekijken zaken met een totaal andere blik. Kinderen krijgen digitaal les, maar mama moet toch de dag wat aan elkaar zien te breien…

De overheid doet zijn stinkende best om alles in goede banen te leiden en om de zoveel uur ontvangen we weer een update over het één of over het ander. Als ik voor mijzelf spreek, houd ik mij op de hoogte van de belangrijkste highlights en laat ik de rest aan mij voorbij gaan. Passend bij mijn eigen levensfase (ik ben bijna 30 weken in verwachting op het moment van schrijven), maar ook passend bij de lente en de huidige situatie, probeer ik meer naar binnen gericht te zijn en daar te zoeken naar rust en kalmte in deze ‘chaotische’ periode. Zoekend naar mijn roots, wortels en houvast in deze bizarre tijd.

Ik probeer me letterlijk en figuurlijk te voeden met wat mij door deze tijd heen helpt. Ik probeer veel vers en ‘gezond’ te eten, maar zorg daarnaast ook voor het afschermen van berichten waar ik nu gewoonweg niks mee kan. Naast mijn werk als juf en therapeut volg ik namelijk een kruidenstudie vanuit de TCM (traditionele Chinese Geneeskunde), die aannemen dat jouw lijf niet alleen voeding moet verteren, maar ook alle prikkels die van buitenaf komen. Slecht nieuws, angstaanjagende berichten, paniekverhalen.. Noem maar op.

Je herkent misschien wel dat sommige zaken nog lang in je hoofd rond kunnen blijven spoken.. Ik zoek dit daarom bewust niet op. Helemaal nu niet. Ik probeer nuchter te blijven en ‘voed’ me met zaken die me energie geven. Zo geniet ik van het spelen met mijn oudste zoon, maak ik klusjes af waar ik al in geen tijden aan toe kwam en schep ik orde in ons huis door op te ruimen en afscheid te nemen van zaken waar ik niet langer iets aan heb. Zo bracht ik deze week een zak met spullen naar een kringloopwinkel in de buurt en dat gaf zo’n verlichting! 😊 Wonderlijk.. (En dan vraag ik me uiteraard gelijk af waarom ik dat niet eerder gedaan heb, haha).

Passend bij de lente dus. Opruimen en herschikken… Zowel in huis als daarbuiten. Manlief heeft de tuin klaar gemaakt, zodat we nu kunnen zaaien en straks kunnen oogsten. Vanuit jouw eigen rust en basis, planten voor de toekomst… In plaats van gericht zijn op de buitenwereld en daar alle heil en zegen van verwachten. Focus op jouzelf, op jouw binnenste. Wat heb jij jezelf te vertellen? Wringt de schoen? Is er iets wat in deze stilte jouw aandacht vraagt? Ben je op de goede weg? Of bedenk je je nu pas, in deze tijdelijke impasse, deze stilte, dat je je op een verkeerd pad bevindt?

Ik zal eerlijk bekennen dat er dagen zijn waarbij het mij af en toe even teveel wordt. Dan heb ik per ongeluk toch te lang de radio aan gehad of iemand gesproken en schiet ik in de paniek en in de angst (en dus in mijn hoofd). Als deze angst weer weggeëbt is, realiseer ik mij, dat ik mijzelf hier niet mee help. Natuurlijk zijn het rare tijden en mag je je zorgen maken om bepaalde dingen.. En toch help je jezelf meer, door ‘uit je hoofd’ te gaan en gewoon simpele dingen te gaan doen. Schoonmaken, opruimen, uitzoeken, losse eindjes afmaken, de boekhouding voor mijn part.. 😉 We kunnen allerlei spookdingen bedenken: Wat als dit, wat als dat.. maar uiteindelijk hebben we er toch geen invloed op. Je kunt je beste best doen, maar als het virus bekenden treft, dan is dat zo. Hoe triest ook.

Naast alle angst en paniekberichten gaan er ook heel veel mooie dingen de ronde. Berichten over de ontluikende lente, over wat deze periode voor jou betekenen kan, als je stil durft te worden en durft te luisteren naar wat jij al tijden lang negeert.. Is het nu tijd om een andere weg in te slaan? Wat vraagt nu aandacht? Is er nog iets wat opgeruimd mag worden?

Een handjevol tips wil ik graag met jullie delen:

Wees dankbaar (ook nu zijn er genoeg mooie dingen, let maar eens op)
Lach (zet een flauwe serie op, zoek een leuke cabaretier)
Ga lekker wandelen, fietsen, hardlopen…
Eet lekker (en gezond, je hebt nu waarschijnlijk meer tijd om echt te koken of iets te bakken..)
Wees eerlijk (je kunt je nu immers niet meer achter je ‘werk’ verschuilen; hoe gaat het met je? Ga het gesprek aan met jezelf, met voor jou belangrijke anderen..)
Lees! (dat boek of tijdschrift dat al maanden in de kast ligt)
Luister (naar mooie, positieve muziek, naar Jezelf!, naar de lentevogels..)
Geniet van de kleine dingen in het leven (waar je normaal gesproken aan voorbij gaat in de waan van alledag)
Zing (keihard mee met muziek waar je vrolijk van wordt; ook nog eens goed voor jouw longen en daarmee jouw weerstand)
en heb Vertrouwen (dat over een poosje alles weer min of meer op z’n pootjes terecht zal komen… 😊)

Daarnaast zijn er dus genoeg mensen die prachtige dingen geschreven hebben. Zelf pik ik eruit wat ik nodig heb of kies ik ervoor om het gewoon even niet te lezen en niet te weten. Het houdt mij rustig en ‘op de grond’, om het zo maar even te zeggen. Als ik teveel lees en teveel meekrijg ga ik alleen maar in mijn hoofd zitten en dan kom ik tot niets.. Wat betreft mijn invalwerk en mijn praktijk ligt het werk, op wat regelwerk na, nu een beetje stil. In deze stilte krijg ik de ruimte voor andere zaken. Net zoals wij allemaal door deze veranderende omstandigheden de mogelijkheid krijgen om ons op andere zaken te richten.

Ik wens u en jou veel EIGEN-wijsheid in de aankomende periode. Gebruik je verstand, wees nuchter en luister naar jouw eigen waarheid in zaken. Verwacht niet alles van de ander, juist in deze periode. Bedenk wat nu en op dit moment voor JOU wenselijk en goed is.

Kijk omhoog, naar de zon, voel haar warme stralen en geniet ervan! En.. kijk naar beneden.. Wonderlijk wat er allemaal alweer groeit, zonder dat we er erg in hebben. In één van de vele berichten ie ik tegenkwam stond:

De wereld staat stil, maar de aarde draait gewoon door..

En zo is het!

Hartelijke groet,
vanonder een spreekwoordelijke eikenboom,
Gerie de Weerd-de Boer, van The Tree Therapie.